«أَلاَ وَ إِنَّ
هَذِهِ اَلدُّنْیَا اَلَّتِی أَصْبَحْتُمْ تَتَمَنَّوْنَهَا وَ تَرْغَبُونَ فِیهَا
وَ أَصْبَحَتْ تُغْضِبُکُمْ وَ تُرْضِیکُمْ لَیْسَتْ بِدَارِکُمْ وَ لاَ
مَنْزِلِکُمُ اَلَّذِی خُلِقْتُمْ لَهُ وَ لاَ اَلَّذِی دُعِیتُمْ إِلَیْهِ أَلاَ
وَ إِنَّهَا لَیْسَتْ بِبَاقِیَةٍ لَکُمْ وَ لاَ تَبْقَوْنَ عَلَیْهَا وَ هِیَ وَ
إِنْ غَرَّتْکُمْ مِنْهَا فَقَدْ حَذَّرَتْکُمْ شَرَّهَا فَدَعُوا غُرُورَهَا لِتَحْذِیرِهَا
وَ أَطْمَاعَهَا لِتَخْوِیفِهَا وَ سَابِقُوا فِیهَا إِلَى اَلدَّارِ اَلَّتِی
دُعِیتُمْ إِلَیْهَا وَ اِنْصَرِفُوا بِقُلُوبِکُمْ عَنْهَا وَ لاَ یَخِنَّنَّ
أَحَدُکُمْ خَنِینَ اَلْأَمَةِ عَلَى مَا زُوِیَ عَنْهُ مِنْهَا وَ اِسْتَتِمُّوا
نِعْمَةَ اَللَّهِ عَلَیْکُمْ بِالصَّبْرِ عَلَى طَاعَةِ اَللَّهِ وَ
اَلْمُحَافَظَةِ عَلَى مَا اِسْتَحْفَظَکُمْ مِنْ کِتَابِهِ أَلاَ وَ إِنَّهُ لاَ یَضُرُّکُمْ
تَضْیِیعُ شَیْءٍ مِنْ دُنْیَاکُمْ بَعْدَ حِفْظِکُمْ قَائِمَةَ دِینِکُمْ أَلاَ
وَ إِنَّهُ لاَ یَنْفَعُکُمْ بَعْدَ تَضْیِیعِ دِینِکُمْ شَیْءٌ حَافَظْتُمْ عَلَیْهِ
مِنْ أَمْرِ دُنْیَاکُمْ أَخَذَ اَللَّهُ بِقُلُوبِنَا وَ قُلُوبِکُمْ إِلَى
اَلْحَقِّ وَ أَلْهَمَنَا وَ إِیَّاکُمُ اَلصَّبْرَ»
«آگاه باشید، همانا این دنیا که آرزوى آن را مىکنید
و بدان روى مىآورید، و شما را گاهى به خشم مىآورد و زمانى خشنود مىسازد، خانة
ماندگار شما نیست، و منزلى نیست که براى آن آفریده و به آن دعوت شدید، آگاه باشید
نه دنیا براى شما جاودانه و نه شما در آن جاودانه خواهید ماند.
دنیا گرچه از جهتى شما را مىفریبد ولى از جهت دیگر
شما را از بدیهایش مىترساند، پس براى هشدارهایش از آنچه مغرورتان مىکند چشم
پوشید، و بهخاطر ترساندنش از طمعورزى در آن بازایستید، به خانهاى که دعوت شدید
سبقت گیرید، و دل از دنیا برگیرید، و چونان کنیزکان براى آنچه که از دنیا از دست
مىدهید گریه نکنید، و با صبر و استقامت بر اطاعت پروردگار، و حفظ و نگهدارى فرامین
کتاب خدا، نعمتهاى پروردگار را نسبت به خویش کامل کنید.
آگاه باشید، آنچه براى حفظ دین از دست مىدهید زیانى
به شما نخواهد رساند! آگاه باشید، آنچه را با تباه ساختن دین به دست مىآورید سودى
به حالتان نخواهد داشت! خداوند دلهاى ما و شما را به سوى حق متوجّه سازد و صبر و
استقامت عطا فرماید.»
(نهجالبلاغه، بخشی از خطبة 173 تحت عنوان «شناخت
دنیا»، ترجمة مرحوم دشتی، نشر الهادی، 1379)
