یکی از بحث‌هایی که یکی دو سالی هست در سخنرانی‌ها و مباحث مربوط به دانشگاه پررنگ‌تر از قبل مطرح می‌شود، بحث وابستگی علمی دانشگاه‌ها به ترجمه است. طبق معمول در این زمینه هم افراط و تفریط وجود دارد. هستند برخی که دانشگاه را موجودی کاملاً وابسته به منابع خارجی (غربی) می‌دانند و معتقدند اگر گلوی ترجمه را چندی محکم‌تر بفشاریم، دیگر ردّی از علم در دانشگاه باقی نمی‌ماند چون به زعم ایشان دانشگاه تابه‌حال چیز قابل‌توجهی از خود تولید نکرده است. از طرفی هم عده‌ای هستند که کمابیش باور دارند ما اصولاً باید در همة حوزه‌ها شاگردی خارجی‌ها را بکنیم و گوش به زنگ باشیم تا آن‌ها هرکاری کردند، ما هم به‌سرعت ترجمه و تقلید کنیم، و اصولاً تولید یعنی همین. اما از آن‌جا که در اسلام میانه‌روی یک اصل است، در این حوزه هم باید مراقب باشیم...