بُریدهای از یک کتاب، مجله یا فیلم 1
چند ثانیه از 127 ساعت
گاهی انسان چیزی را میبیند که نمیتواند به سادگی فراموشش کند. این «چیز» میتواند یک عکس، یک پاراگراف یا حتی جمله، یک سکانس یا حتی چند فریم یا لحظهای از حیات جاری خود بیننده باشد. احتمالاً بسیاری از ما در گوشه و کنار چند سطری از متن زیبایی را که زمانی خواندهایم، یادداشت کردیم یا عکسی که در صفحهای از روزنامهای چشممان را گرفته، جدا کردهایم.
فیلم اثری انسانی است که قبلاً کمی در مورد پیچیدگی آن گفتهام. کاربردهای آن هم مانند وجود و ماهیتش متنوع و پیچیده هستند. از سرگرمی صِرف که خود البته جای بحث دارد تا خلق کتابی فلسفی دربارهی هرچیز بهویژه انسان. به گمانم در این زمینه بیشتر به ادبیات شباهت دارد تا به هنرهای دیگر.
فیلم 127 ساعت ماجرای انسان است و انسانیت که براساس داستان واقعی و شگفتانگیز مردی به نام آرون رالستون ساخته شده است. مونولوگ کوتاهی از این فیلم را با ترجمهای از خودم برایتان گذاشتهام. پس از دیدن فیلم یا کسب اطلاعاتی دربارهی آن بد نیست نگاهی هم به این کلیپ کوتاه (با حجم حدوداً 2 مگابیت) بیندازید.
از این به بعد سعی میکنم برخی از آن «چیزهایی» را که گفتم در این وبلاگ و ذیل عنوان کلّی «بُریدهای از یک کتاب، مجله یا فیلم» با شما قسمت کنم.
[talking into his camera]
Aron Ralston: You know, I've been thinking, everything is...just comes together. It's me. I chose this. I chose all of this. This rock...this rock has been waiting for me my entire life. It's entire life. Ever since it was a bit of meteorite a million, billion years ago. There in space. It's been waiting, to come here. Right, right here. I've been moving towards it my whole life. The minute I was born, every breath I've taken, every action has been leading me to this crack on the out surface.
آرون رالستون (رو به دوربین همراه خود)
